Author: kbojko
Company: KUL

2008-09-25 14:38:00

Prof. Andrea Riccardi doktorem honoris causa KUL

Prof. Andrea Riccardi, historyk Kościoła i założyciel Wspólnoty św. Idziego, został doktorem honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W swoim wykładzie laureat podkreślił potrzebę „europejskiego renesansu”, który byłby zakorzeniony w duchowym podłożu kontynentu i który pozwoliłby Europejczykom określić ich miejsce we współczesnym świecie. Obok włoskiego uczonego najwyższym laurem uniwersyteckim został odznaczony abp Tadeusz Kondrusiewicz, metropolita  mińsko-mohylewski.

O przyznanie tytułu prof. Riccardiemu wnioskował Wydział Teologii KUL. W uzasadnieniu napisano, że uniwersytet pragnie w ten sposób „wyrazić szacunek i uznanie dla wielkich osiągnięć prof. Riccardiego w badaniach historycznych, dotyczących, działalności Stolicy Apostolskiej w XIX i XX wieku oraz dla ogromnego zaangażowania w pracy na rzecz osób biednych, opuszczonych i bezdomnych”. Tytuł jest także wyrazem uznania dla całej Wspólnoty św. Idziego, obchodzącej w tym roku czterdziestą rocznicę powstania.

Laudację na cześć nowego doktora honoris wygłosił rektor KUL, ks. prof. Stanisław Wilk. Podkreślił, że „wszystkie przymioty duchowe i eklezjalne, wszystkie funkcje i działania, podejmowane przez profesora, jego zaangażowanie na rzecz ubogich i potrzebujących oraz działalność naukowa czynią go w pełni zasługującym na uhonorowanie najwyższą godnością, jaką dysponuje uniwersytet”. Przypomniał zaangażowanie prof. Riccardiego w pracę na rzecz ubogich w rzymskich slumsach, działania na rzecz dialogu między religiami oraz wysiłki na rzecz przywracania pokoju w miejscach ogarniętych konfliktami. Przypomniał też, że w 1999 r. Riccardi zapoczątkował międzynarodową kampanię mającą prowadzić do ogłoszenia moratorium na wykonywanie kary śmierci na całym świecie, w której zebranych zostało ponad pięć milionów podpisów.

Andrea Riccardi w swym przemówieniu podkreślał, że Europa musi na nowo ustalić swoje miejsce w świecie, ale nie zdoła tego zrobić bez powrotu do duchowych korzeni. Przypomniał też przesłanie Jana Pawła II, który był rzecznikiem dialogu między religiami i narodami.

Mówca przywołał wydarzenia roku 1968, kiedy jako osiemnastolatek tworzył Wspólnotę św. Idziego, zafascynowany Ewangelią i poruszony cierpieniem ubogich. Przypomniał, że Europa wyglądała wtedy zupełnie inaczej, podzielona na dwa bloki, a świat „przeżywał epokowe zmiany”. - Na Zachodzie rok ’68 był rewolucją antropologiczną, ale klęską polityczną, której dalszy ciąg stanowiły rewolty, nierzadko o podłożu terrorystycznym. Na tym właśnie terenie, blisko nurtu, który chciał zmieniać świat, ja z moimi przyjaciółmi z Sant’Egidio znaleźliśmy nadzieję nie w ideologii, ale w słowie Ewangelii; zrozumieliśmy, że zmiana, która wychodzi od nas samych, realizuje się w miłości do najuboższych – mówił. - Rewolucje, które chciały zamienić świat w raj, zrobiły z niego piekło; nie oznacza to, że mamy zaprzestać zmieniać świat, w którym wielu tak bardzo cierpi. Chrześcijańska mądrość naucza, że zmian trzeba dokonywać cierpliwie w duchu miłości i łaski przemienienia – dodał.

Mówiąc o wydarzeniach roku ’68 w Europie Wschodniej Riccardi zauważył, że tamten czas był przygotowaniem do zmian 1989 roku, bo wtedy objawiła się „wielka siła ludzkiej osoby, choćby wdeptanej w ziemię”. - Jakże krucha wobec ideologicznych systemów i aparatów policyjnych, ale to siła podobna do kropli drążącej skałę, uwalniająca energię. W 1989 roku energia ta trysnęła z głębi z całą mocą – mówił. 

Riccardi podkreślił, że Europa musi dziś stawić czoła nowym wyzwaniom. - W dzisiejszym świecie, a jeszcze bardziej jutro, Europa nie będzie już tym, czym była do tej pory, skazana na wygodną marginalizację. Również marginalizację jej wielkiej humanistycznej tradycji – powiedział. - Owa smutna perspektywa to nie żadna odległa przyszłość, to dzieje się już, a tymczasem nasze małe europejskie kraje dążą każdy do swojego celu, nie budując jednak przy tym przyszłości europejskiej cywilizacji – dodał. Podkreślił, że nie wystarczy konieczność zjednoczenia się i określenie wspólnej przyszłości. - Prawdziwym problemem jest uniwersalna wizja jednocząca Europę i wskazująca jej misję w świecie. Potrzeba europejskiego renesansu, który byłby zakorzeniony w duchowym podłożu naszego kontynentu. Tylko tam można znaleźć ducha jednoczącego Europejczyków i określającego ich miejsce w świecie – powiedział. 

Riccardi powiedział też, że dla niego Europa jako Unia, ale również jako pojedyncze kraje, jest „unikalnym modelem cywilizacji, cywilizacją życia razem”. - Chrześcijańska historia uczyła, że Europa ma do spełnienia misję w świecie. Tak to rozumiały tysiące kobiet i mężczyzn, wypełniając tę misję na wszystkich kontynentach, dzieląc się wiarą i miłością. To historia, która nie neguje laickości i pluralizmu. To wiara, która wzywa Europejczyków, by nie poddawali się biernie historii – mówił.

Podkreślił, że taką wizję Europy miał również Jan Paweł II, „Europejczyk, który naznaczył przejście Europy od zimnej wojny do globalizacji”. – Miałem ten przywilej, że poznałem go dość dobrze w czasach rzymskich i miałem okazję rozmawiać z nim wiele razy. Przypominam sobie, jak bardzo był przekonany o jedności Europy i jej misji w świecie – powiedział. Zaznaczył, że Papież był jednocześnie „w sposób radykalny człowiekiem dialogu”. - Nauczył nas rozumieć, że dążenie do jedności chrześcijan nie jest poboczną działalnością Kościoła, ale odpowiedzią na głębokie powołanie do bycia chrześcijanami. Tożsamość i otwartość na drugiego czynią z papieża Wojtyły świadka cywilizacji życia razem – dodał. Podkreślił, że „należy powrócić do tych papieskich intuicji, które po 1989 roku nie znalazły całkowitego spełnienia”. - Jan Paweł II nie może zostać zapomniany w świecie, który zatracił pamięć! To jest decydujące spotkanie dla chrześcijaństwa i dla humanizmu XXI wieku. W świetle jego nauczania można zainicjować europejski renesans, który połączy dobrobyt z poczuciem humanistycznej i kulturowej misji – powiedział. 

Andrea Riccardi jest historykiem, wykładowcą Terza Universitá w Rzymie, specjalistą w zakresie nowożytnej i najnowszej historii Kościoła. Jest autorem wielu książek, m.in. „Stulecie męczenników. Świadkowie wiary XX wieku” i „Bóg się nie boi. Moc Ewangelii w zmieniającym się świecie”. To także założyciel Wspólnoty św. Idziego (Sant’ Egidio), zainspirowaną przesłaniem Soboru Watykańskiego II, która skupia obecnie ponad 50 tys. członków w sześćdziesięciu krajach na czterech kontynentach. Oprócz promowania międzynarodowych spotkań przywódców religijnych, polityków i przedstawicieli świata kultury, Wspólnota prowadzi działalność ewangelizacyjną, promuje inicjatywy solidarności z ubogimi i zepchniętymi na margines, prowadzi jadłodajnie, rozwija projekty współpracy na rzecz rozwoju Południa świata, pomaga osobom starszym i chorym, aby mogły prowadzić godne życie. Podejmuje też mediacje w konfliktach politycznych.

mj / Lublin

Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 25 września 2008
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski